نگه دگر به سوی من چه می کنی ؟

چو در بر رقیب من نشسته ای ؟

به حیرتم که بعد از ان فریب ها

توهم پی فریب من نشسته ای ؟

                                       به چشم خویش دیدم آن شب ای خدا    

                                        که جام خود به جام دیگری زدی

                                        چو فال حافظ آن میانه باز شد

                                         تو فال خود به نام دیگری زدی

برو ..برو ... به سوی او مرا چه غم

تو آفتابی ...او زمین ... من آسمان

بر او بتاب زانکه من نشسته ام

به ناز روی شانه ستارگان

                                       بر او بتاب زانکه گریه می کند

                                       در این میانه قلب من به حال او

                                       کمال عشق باشد این گذشت ها

                                       دل تو مال من ، تن تو مال او

تو که مرا به پرده ها کشیده ای

چگونه ره نبرده ای به راز من

گذشتم از تن تو زانکه در جهان

تنی نبود مقصد نیاز من

                                    اگر به سویت این چنین دویده ام

                                    به عشق عاشقم نه بر وصال تو

                                   به ظلمت شبان بی فروغ من

                                    خیال عشق خوشتر از خیال تو   

یار عزيزتر از جانم !

كاش قادر بودم آنچه در وجودم مي گذرد با تو در ميان بگذارم تمام لحظات و

دقايق عمرم از مهر توست  و تمام ثانيه هايم  انباشته از تصوير توست . مهر

تو چون نسيمي روح انگيز و دل نواز به حريم قلبم پا نهاده است .

و دل پريشانم تو را مي جويد ووجودم از درد جانسوزي گداخته است وتو تنها

موجودي هستي كه بعد ار خدا دوستت دارم .

عشق تو در تمام وجودم ريشه دوانيده است .

كاش كور بودم و تو را نمي ديدم كاش كه لال بودم و با تو سخن نمي گفتم تا تو

را در اين مرداب وحشتناك گرفتار نمي ساختم اما من دوست دارم ...

از همان لحظه اي كه عشق تو بر خانه دلم كوبيد ديگر خود رافراموش كرده ام

و خانه ي چشمان تو كعبه آمال گشته است .

به خدا سوگند تا روزي كه زنده ام با تو مي مانم ...

Design by : Night Skin

RSS